Her Müslüman ömründe en az 3 kez Kur’ân-ı Kerim’i mealinden okumalı düşüncesindeyim. Zira âlemin en farklı kitaplarından biri olan Kur’ân-ı Kerim, barındırdığı emir ve yasaklamalarla beraber birtakım bilgi, mesaj ve ipuçları da sunar müdekkik okuyucusuna.

Kendi mukaddes kitabında neler olduğu bilgisini elde etmek Müslüman’ın boynunun borcudur aynı zamanda.

Gazetemizde ilk yazdığım yazıyla birlikte çekingenlik, tedirginlik, biraz da heyecan yaşadım. Değer verilip yayınlanması ile de mutluluğunu tattım. Yeni Asya camiasının hizmet kervanı içinde olmanın hazzını yaşadım. Her insana değer verilmesi, fikrini düşüncesini söyleyebilme rahatlığı ile birlikte hizmetin ucundan tutan herkese kapılarının sonuna kadar açık olduğunu gördüm. İnsanın bir şeyleri yapabilmesi, her alanda hizmete katkıda bulunmayı başarmış olmanın sevincini yaşaması çok güzel bir duygu.

Bilindiği gibi haset, manevî bir hastalık olup, insanı yiyip bitiren bir duygudur. Kıskançlık duygusunun en düşük ve zararsız seviyesi, gıpta; en tehlikeli ve ifrat noktası ise hasettir.

Gıpta, kişinin karşısındaki insanda beğendiği şeyin kendisinde de olmasını istemektir. Kıskançlık ise, “onda olmasın, bende olsun” duygusudur. Haset ise, karşısındaki insanda hiçbir nimet olmamasını istemekle beraber ona kötülük gelmesi arzusu içinde olmaktır.

Haset, Allah’ın sevmediği, mü’minlerde olmasını istemediği ve insanın hem şahsî hem dünyevî hem de uhrevî hayatı adına büyük zararları olan bir su-i ahlâktır. Bir hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz (asm) “Haset, tıpkı ateşin odunu yakıp bitirdiği gibi, ameli ve hasenatı yer, bitirir” buyurmuşlardır.

Varlık âleminin ve şahsî hayatın kalbi hükmünde olan Kur’ân-ı Kerim’de pusula hükmünde rehberlik bilgileri sunulur bütün inananlara…

Hayatın bütün renkleri yanında, elbette aile hayatına dair hükümler, nasihatler de yer alır Kelamullah’ta.

Misal olarak:
“Ey inananlar! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun.”  (Tahrim Sûresi, 6.)

“Doğrusu mallarınız ve çocuklarınız bir fitne (imtihan)dır. Büyük mükâfat ise Allah katındadır.” (Tegâbun, 15.) gibi âyetlerde Mü’minlere malların, çocukların ve eşlerin birer “fitne” olarak sunulması ve ateşten korunmak gerektiğinin hatırlatılması ilginçtir.

“Gerçekten Allah, eşi konusunda seninle tartışan ve Allah’a şikâyette bulunan (kadın)ın sözünü işitti. Allah, aranızda geçen konuşmaları işitiyordu. Şüphesiz Allah, işitendir, görendir.” (Mücadele Suresi, 1)

Yukarıdaki Kur’ân âyetinde bir kadının zıhar[*] konusunda çözüm bulması için Peygamber Efendimiz (asm) ile tartıştığı anlatılır. Âyet bu olay sebebiyle nazil olur.

Âyette söz edilen kadın, Havle binti Sa’lebe’dir. Bu kadın sahabinin, şikâyeti üzerine âyet nazil olması yüzünden, diğer sahabiler arasında özel bir yeri vardır. Herkes ona izzet ve ikramda bulunur.

Hz. Hatice(ra); son hak dinin ilk mümini, Hz. Muhammed (sav)'in ilk ve en sevdiği eşi, servetini Allah, Peygamber ve İslam yolunda harcayan ilk insan, ilk kadın. O hep ilklerin kadını ancak annelerimiz konu olduğunda -her nedense-adı ilk akla gelmeyen kutlu annemiz.

"Müminlerin annesi" olmadan önce Tahire ve Tacire olarak bilinen Mekke'li bir kadın O. Kirlenmiş cahiliye toplumunda tertemiz kalmış; Tahire. Bedevi çölünün güzel kokular saçan çiçeği. Kadının ezildiği o dönemde kervanlarıyla ticaret yapan cesur, dik duran ve güvenilir iş kadını; Tacire.

Hatice(ra) iyiliği ve yardımseverliği, kötülüğe tahammülünün olmayışı, muhtaçları koruması, hayırlar yapması, adaletli oluşu ve zulmü kabullenmemesiyle tanınır.

En fazla hücuma maruz kalan, yıkılması için her türlü tuzağın kurulduğu, çeşitli planların yapıldığı kurumlardan biri de malûm olduğu üzere aile kurumudur. Cemiyetin ve dolayısıyla ülkemizin de temelini teşkil eden aile kurumu yıkıldığında, onu bir daha kim ve nasıl ayağa kaldırabilir?

“Ailenin tehdit ve tehlikelerle karşı karşıya olduğu” tesbiti bir slogan ya da kuru bir iddia değildir. Bugün en asrî, ‘çağdaş’ ve modern kimlikleriyle bilinen aileler bile bu noktadaki hal ve gidişten memnun değildir. Hangi ‘çağdaş’ aile çocuk ya da genç yaştaki evlâdını gönül huzuruyla okul, sokak ve arkadaş ortamına teslim edebilir? Hangi anne baba, “Benim kızımın, oğlumun arkadaşları çok ‘medenî’dir, çok ‘aydın’dır, çok ‘ileri görüşlü’dür. Onlara yüzde yüz güvenirim. Okula, sinemaya ya da gezmeye gönderdiğimde aklım peşinde kalmaz” der ya da diyebilir?

Çağın fotoğrafına bakıldığında dünya adeta kaynayan bir kazan gibi görünmektedir. Bir tarafta savaş, terör; bir tarafta zulüm, fitne; diğer bir tarafta ise ahlâksızlık, sefalet ve sefahet vs... Bütün bunlara tam bir kıyamet asrı manzaraları demek mümkün.

Böyle bir asrı, mânevî bir kazanıma çevirmek, her şeyden müteessir olan ruhu korumaya almak için hikmetli bakışlara ihtiyaç vardır. Şüphesiz kâinata, hadiselere, musîbetlere hikmet nazarıyla bakabilmeyi öğrenebileceğimiz yegâne kaynak ise Kur’ân ve sünnettir.

“Her problemin başı eğitim!” deriz ya hep; yaşadığımız olaylar, “İyi, ama nasıl bir eğitim?” sorusunu sordurtacak düzeyde. Mevcut eğitim sistemi problemlere çözüm üretme yeteneğini kazandırmaktan çok uzak.

Gelir seviyesinin artışı da problemlere çözüm teşkil edemiyor.
Bunun her alandaki meyvelerini,  aile  yapımız üzerinde de görmek mümkün.

Ülkemizde aile üzerine yapılan araştırmaların ortaya çıkardığı neticelerden birisi şu: En gelişmiş bölgede, en fazla boşanma gerçekleşiyor. Gelir ve eğitim seviyesi arttıkça evliliklerde  problemler de artış gösteriyor.

Dicle Üniversitesi, Hukuk Fakültesi’ndeki ‘Boşanma Çalıştayı’nda, kamuoyu ile paylaşılan gerçekler, evlilikle ilgili bundan sonraki gelişmelerin çok daha güzel olacağını gösteriyor.

Görüntülü ve yazılı basına yansıyan basın açıklamasında beş masanın özellikle vurguladığı gerçekler gün yüzüne çıkarılmış.

Ortak bildiriye giren tekliflerden birçoğu iletişim masamızda da gündeme geldi ve sonuç bildirgemizde yerini aldı. Ortak panelde ise, en fazla soru da yine iletişim masasına geldi. Masamızın tebliğini sunarken, izlemiş olduğumuz üslûp ve uygulanabilir, kısa ve net tekliflerimiz, panel başkanımız, Rektör Yardımcısı ve Psikoloji masası sekreteri hocamız tarafından iki kez tebrikle karşılandı. Nitekim masamızdaki vurgulanan gerçeklerin, ortak basın açıklamasında belirgin şekilde yer alması bunun bir sonucu olsa gerektir.