Risale-i Nur’un İstanbul’da neşre başlaması hizmetinin öncü ve isimsiz kahramanlarından, beş yıl önce 5 Ocak’ta rahmet-i Rahman’a tevdî ettiğimiz Hakkı Yavuztürk, eserlerle ilk tanışmasını anlatırken şöyle diyor:

“Küçük Sözler, Gençlik Rehberi ve Haşir Risalesi’ni, Bediüzzaman Hazretlerini tanımadan önce, 1952 sonbaharında okumuştum. Önceleri pek birşey anlamamıştım. Dua kitabı telâkkîsiyle okuyordum. Bilâhare risale okuma toplantılarına gidip gelmeye başlayınca, bu eserlerin tefekkürle okunması lâzım geldiğini anladım. Böyle okudukça da, her geçen gün kendimde bir başkalık hisseder oldum. Çünkü eserlerde o zamana kadar duymadığım izah tarzları, hadiselere ve meselelere farklı bakış şekilleri vardı.”

Sadelik gibisi var mı? Yani, tabiî halimizle… Fıtratımız gibi... Yapmacıklıktan uzak, olduğu gibi… İşte bu haller hemen fark edilir.

Hormonsuz gıdalar, şişirilmemiş tutum ve davranışlarımız… Günümüzde en çok bunlara ihtiyacımız var.
Fıtrî kara gözlülük ile tabiî kara gözlülük hiçbir olur mu? Olmaz elbette. Her şeyimiz öyle.

Kibir ve kompleksli insanların haline bir bakın? Ne kadar iğrençleşirler. Bir an önce kendilerinden uzaklaşmak isteriz. “Zira fıtrat, fıtrî olmayan şeyleri reddeder” der Bediüzzaman.

Bediüzzaman ve Risale-i Nur’la ilgili orijinal tesbitler yapan Yusuf Kaplan, “Bize esaslı bir ruh üflemiş ve İslâm düşünce geleneğinin son halkası olan büyük bir düşünürün düşüncesi üzerine Nur Talebeleri, diğer İslâmî kesimler ve aydınlar, çığır açıcı çalışmalar yapamamışlardır.” diye üç sebepten, üçüncüsünü şöyle açıklamaya çalışır:

“Nur Talebeleri’nin Bediüzzaman’ın ‘üzerine kapanmaları’ ve böylelikle hem kendilerini, hem de Bediüzzaman’ı kendileri dışındaki dünyaya kapatmalarıdır.” (Yusuf Kaplan, Medeniyet Buhranı, Bediüzzaman ve Dil’i: Bir Mîlat ve Üstdil Kurucu Düşünür Olarak Bediüzzaman/Köprü: Bahar/2008.)

Her ne hikmetse bazı kişi ve kuruluşlar tarafından, Türkiye’de milleti ve devleti alâkadar eden mühim gündem maddeleri varken, bundan tam 52 yıl önce Hakka yürüyen, ahirete vuslat eden Bediüzzaman Said Nursî Hazretlerinin bin bir sıkıntı ve imkânsızlıklar içinde ve harp meydanlarında avn-ı İlâhî ile telif ettiği Risale-i Nur Külliyatı’nın “sadeleştirilmesi“ adı altında Lem’alar kitabıyla nevzuhur birşey ortaya çıktı. Çıktı mı veya çıkarıldı mı? Bu husus ayrıca tahkikat isteyen bir konudur.

Yıl 1979 idi. 5 Milletvekilinin seçileceği seçimlere 10 gün vardı. Rahmetli TRT genel müdürü Prof. Şaban Karataş, Aydın Menderes, Sağlık-İş Sendikası Genel Başkanı Mustafa Başoğlu ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Öğretim Üyesi rahmetli Profesör Abdulkadir Karahan, Konya Yeni Asya bürosuna ziyarete gelmişlerdi.

Yeni Asya bürosundaki Fethi Dik arkadaşımız onları Konya’da Risale-i Nur okunan medreseye bir cumartesi günü derse davet etmiş. Onlar da kabul etmişler ve dersin ortasında derse geldiler.

Büyük bir kısmı Türkçe, bir kısmı Arapça ve az bir kısmı da Farsça olarak Üstad Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri tarafından telif edilen Risale-i Nur, doğrudan doğruya Kur’ân’ın malıdır. Kur’ân’dan asrımıza süzülmüş kudsî hakikatlerdir. “Kur’ân-ı Kerim’in cihanşümul bahçesinden derilen bir gül demetidir.”1 Ve “Rahmeten Lil âlemin olan Efendimizin (asm) günümüze akseden bir cilvesidir.”

“Risale-i Nur, tarîkat değil hakikattır. Âyât- Kur’âniyeden tereşşuh eden bir nurdur. Ne şarkın ulûmundan ve ne de garbın fünunundan alınmış değil. Kur’ân-ı Mu’cizü’l-Beyan’ın bu zamana mahsus bir i’caz-ı mânevîsidir.”3 Hem,”Kur’ân’dan gelen o Sözler ve o Nurlar, yalnız aklî mesail-i ilmiye değil; belki kalbî, ruhî, hâlî mesail-i imaniyedir ve pek yüksek ve kıymettar maarif-i İlâhiye hükmündedirler.”4 diyen Üstad Bediüzzaman Hazretleri, “Kur’ân Risale-i Nur’un Türkçe olmasını tahsin eder. Risale-i Nur’u efradı içinde hususi bir iltifata dâhil edip, lisan-ı Kur’ân olan Arabî olmayarak, Türkçe olmasını takdir ediyor.”5 ifadeleriyle de Risale-i Nur’un kudsiyetini ve önemini ve kaynağını belirterek, Risale-i Nur’un semere-i vahiy, yani Kur’ân’ın manevi bir mu’cizesi olduğunu ortaya koymaktadır.

1. Sadeleştirme olayı Risâle-i Nur’a âşık olanlar arasında ihtilâfa yol açmamalı!

Son zamanlarda konu ile alâkalı ciddî bir münakaşa ve televizyon tartışmaları yaşandı ve bize kadar da yansıdı. Ancak gördüğüm manzara bir kısım ehl-i dalâletin iki taife-i ehl-i hakkı birbirine düşürerek sonra da uzaktan seyredip gülmeleri idi ki, imanı olan ve Bediüzzaman’ı seven hiç kimse bu manzarayı görmekten hoşlanamazdı. Ağabeylerin tepkisi yerindeydi ve tarihî bir görevdi. Zira bu kapı açılırsa çok farklı yaklaşımlar gelebilirdi. Yıllardır Elmalı Hamdi Yazır’ın Hak Dini Kur’ân Dili adlı muhteşem tefsirini sadeleştirerek soyulmuş portakal gibi çürümeye terk eden meslektaşlarıma içimden itiraz ederdim, elbetteki Bediüzzaman’ın eserlerine yapılan muâmele de bende aynı itiraz duygularını depreştirdi.

Yüce Allah, kendisini Rahman ve Rahîm isimleri ile tanıtır; Besmele içinde Rahman ve Rahîm isimlerini öne çıkarmıştır.

Rahman Sûresi’nde de “Rahman olan Allah Kur’ân’ı öğretti, insanı yarattı ve ona beyanı, ifade etmeyi ve dili öğretti” (Rahman, 55:1-4) buyurarak beyan ve ifadenin ne derece Allah’ın rahmetinin belirtisi olduğuna dikkatleri çekmektedir.

Dil müşterek bir iletişim vasıtasıdır. Bu da insanın dünyayı anlaması ve eşyayı algılaması ve ifade etmesi demektir. İnsan dil vasıtası ile anladığını anlatır ve dil yoluyla kimlik kazanır. Yine insan dil vasıtası ile duygu ve düşüncelerini ve böylece kendini ifade eder.

Van’da 23 Ekim’de meydana gelen ve 1300 kişinin vefat ettiği 7,2 büyüklüğündeki depremin ardınan yaralar sarılmaya devam ediyor.

Kurulan çadırkentlerde yaşayan binlerce Vanlı zor şartlar altında hayatlarına devam ederken bir yandan da manevî dinamiklerini ayakta tutmaya çalışıyor. Deprem yaşanıp, ilk kriz anı atlatıldıktan ve çadırkentte düzenli hayata geçildikten bu yana, çadırın içinde de olsa Risâle-i Nur derslerine devam eden Van Yeni Asya okuyucuları da, Risâle-i Nur’un kendilerine sağladığı manevî güç ile depremin acısıyla daha rahat başa çıktıklarını ifade ediyorlar. Vanlı okuyucular her hafta çadırkentte yanan sobanın etrafında ve sobanın üzerinde pişen çayları yudumlayarak Risâle-i Nur tefsirlerini okumaya ve tefekkür dünyalarını zenginleştirmeye devam ettiklerini ve bu alışkanlığı da sürekli olarak devam ettireceklerini belirtiyorlar.

Yeni Asya Gazetesi muhteşem bir kampanya için hazırlıklarına devam ediyor. Yeni Asya Gazetesi; 45 kupona Hayatüs's-Sahabe eserini okuyucularına hediye ediyor...

Âlemlere rahmet olarak gönderilen Peygamberimiz Hz. Muhammed’in (asm) “Asr-ı Saadet”inde yaşamış, Kâinatın Efendisinin en yakınında yer alarak, ona sırdaşlık ve arkadaşlık etmiş, onun kendilerine bildirdiklerini hayatlarında aynen yaşamış olan Nurlu silsilenin ilk halkası sahabiler. Ki, hepsi Peygamber Efendimizin (asm) senakâr ifadelerine nail olmuş, “Sahabilerim yıldızlar gibidir; hangisine uyarsanız yolunuzu bulursunuz” müjdesine erişmişlerdir. Bazıları hayatta iken Cennetle müjdelenmiş olan sahabilere niçin erişilemez olduğunu da asrın müceddidi Bediüzzaman Hazretleri “Onun sohbetinde bulunmuş olmak” şeklinde özetliyor.