“Evet, bir valide veledini tehlikeden kurtarmak için hiçbir ücret istemeden ruhunu feda etmesi ve hakikî bir ihlâs ile vazife-i fıtriyesi itibarıyla kendini evlâdına kurban etmesi gösteriyor ki, hanımlarda gayet yüksek bir kahramanlık var. Bu kahramanlığın inkişafı ile hem hayat-ı dünyeviyesini, hem hayat-ı ebediyesini onunla kurtarabilir.”
(Lem’alar, 24. Lem’a)
Bizi daha görmeden seven meleklere…
Dokuz ay boyunca zayıflık üstüne zayıflık yaşayıp geceden sabaha kadar uykusuz kalan meleklere…
Sabreden ve dua eden annelere…
Bizi gördüğü anda ilk görüşte şefkatle bakan şefkat kahramanlarına…
Onlar, ayaklarımız üşümesin diye avuçlarında ısıtanlardı.
Aslında en çok kendilerinin ihtiyacı olmasına rağmen uykusuz kalanlardı.
Her sabah erkenden kalkıp…
Karlı bahçeye giydiğimiz kıyafetleri asanlar…
Saatlerce ocağın başında durup bizim etrafına toplandığımız yemekleri pişirenler onlar.
Biz dışarıdayken asla rahat uyuyamayan, kafasındaki kaygılarla dolaşanlar…
Biz hasta olunca ise daima çareyi bilenlerdi.
Nane limon kaynatanlar…
Sarılınca tedavi olduğumuz, şifa bulduğumuz meleklerdi onlar.
Bütün bunları bizim için yaptılar ve bir kere bile karşılık beklemediler.
“Gel beni ört, öp beni, sarıl bana …” dediğimiz her korktuğumuz anda her zaman orada olanlar…
Bunca yıl bize verdiğiniz şefkati görmezden gelmek imkânsız. Allah biliyor ve görüyor.
Anneme Mektup
Said Nursî’nin resmini göstermiştim bir kere sana.
Demiştin ki:
“Bu adam iyi adam. Keşke televizyonda hep bu adam çıksa…”
Seni seviyorum anne…
Allah sana merhamet eylesin.
Benden küçük bir iş yapmamı istediğinde “Öff” dediğim her an için Allah beni affetsin.
Benim yüzümden uyuyamadığın geceler için…
Dağınık odam ve yerlere saçılmış eşyalar için…
Dolaba geri koyulmayan kıyafetler için…
Allah beni affetsin.
Ve senin yaptığın, benim ise çoğu zaman fark etmediğim bütün fedakârlıklar için…
Allah seni mükâfatlandırsın ve beni affetsin anneciğim.
Çünkü bu dünyadaki hiçbir kelime, senin benim için ne ifade ettiğini anlatmaya yetmez.
Ve sana hakkını ödeyebileceğim hiçbir yol yok.
Bu yüzden her gün senin için dua ediyorum.
Allah’ın bana merhamet ettiğin gibi sana da merhamet etmesini diliyorum.
Allah cenneti senin ayaklarının altına serdiğine göre…
Ya Rahmân, Ya Rahîm…
Annemin ve ahirete giden bütün annelerimizin makamını cennet eyle. Ve bizi orada ebedî olarak kavuştur.
Âmin.
Allah’ım, hayatta olan annelerimize iyi ve güzel davranmayı bize nasip eyle. Onlara sıhhat, afiyet ve güzel bir ömür nasip eyle.
Âmin.
“Rabbim! Bana, anama ve babama verdiğin nimetlere şükretmeye ve râzı olacağın sâlih ameller işlemeye beni muvaffak kıl. Rahmetinle beni sâlih kullarının arasına ilhâk eyle!”
Âmin.
