Bahar

Baharın Uyanışı

Bahar kelimesini duyduğum zaman içimi bir sevinç kaplar. Bahar bir coşkudur. Bahar karşısında sadece ben coşmuyorum. Bu coşkuyu bütün varlıklar hayatları ile ortaya koyuyorlar. Ağaçlar sündüs misal elbiselerini giyerler. Kuşlar en parlak elbiselerini giyip dalların arasında temaşaya çıkarlar. Gül, bülbülü kışkırtacak şekilde süslenir. Karlar yükselen hararete karşı incelik gösterip su haline dönerler. Sular baharın coşkusu ile boz bulanık akar. Tohumlar baharın inceliği karşısında nezaket gösterip kabuklarını çatlatır ve bahar gibi taze bir hayata başlarlar. Dünya yeni bir sevinç dönemecini dönmüş, hayat dolu, canlı, kıpır kıpırdır.

Bahar yeli kış yelini kovmuş, yeni bir hayatın başlamasına vesile olmuştur. Şevk ve cezbe içinde kıpır kıpır bir dünya önümüzde durmaktadır. Nergisler, sümbüller bütün ihtişamı ile süslenip görücüye çıkmışlar, böcekler korolarını oluşturmuş muhteşem bir müzik ziyafetine hazırlanmaktadırlar. Gül saltanatını ilan ederken bülbül de o saltanatın bestesini yazmaktadır. Dalına konduğu gül, bülbülden aşkının bedeli olarak kanını istemekte, bülbül de onun gülmesi için rengine boyanacağı kanını onun yoluna feda etmektedir. Gülün kırmızısının bedeli bülbülün kanıdır.

Baharın bahar olması için bazen böyle fedakarlıklar gerekmektedir. Hayatın baharı olan gençlik, yılların fedakarlığını içinde barındırmaktadır. Her bahar bir kış meşakkatinin arkasından gelmektedir. Bu meşakkati göze alamayanlar baharı hak edemezler. Tohum çürümeyi göze alacak ki bir bahar onun hayatını süslesin. Bir anne, evlat sevgisi için aylarca yıllarca sıkıntıyı göze alması gerekmektedir. Bir meyve için bir kışı, baharı ve yazı yaşamak mecburiyeti vardır. İnişe geçebilmek için bir yokuşu çıkmak gereklidir.

Çimenler, tevazuun simgesi olarak yere yayılmışlardır. Birer gurur abidesi gibi üstünde gezenler, hırpalayanlar, alçakgönüllülüğün dersini onun kitabından öğrenmektedirler. Yüksekten düşenlerin daha fazla incinmesine karşılık, onlar düşmemenin rahatlığı içinde mahviyetle hayatlarını devam ettirmektedirler.

Şimşek, ışıktan kırbacı ile bulutları hızlı harekete zorlarken, yer yüzünün gülmelerine bulutlar sevinç göz yaşları ile iştirak etmektedir. Bu sevinç cümbüşünün ortasında kara toprağın kara bağrında envai çeşit gül gülümsemektedir. Şimşeğin gürlemesinin, bulutun sert ve haşin görünen yüzünün arkasında güllerin gülümsemesi meydana gelmektedir. Rahmete güvenmenin sonucu hep böyledir. Güller açmasına vesile olur.

Allah’ım! Bahar senin rahmetinin tecellisine mazhardır. Donmuş taş ve toprak, senin rahmet damlalarının sonucunda gülmekte ve gül meyvesi vermektedir. Bizim gönüllerimize de rahmetinden bir damla gönder, gönüllerimiz gül gülistan olsun. Cansız toprağı canlandıran rahmetine bizim gönüllerimiz topraktan daha fazla muhtaçtır. Gönlümüze Muhammedî gülün boyasından bir reşha gönder de gönüllerimizde güller açmasına vesile olsun.

Fitne ve karanlıkların sel gibi üzerine geldiği dünyanın şu son deminde nuruna aşık, nur u Muhammedine aşık, nur ismine mazhar Risale-i Nura aşık gönülleri ihya etmeye rahmetinin bir damlası yetecektir. O damladan bir sızıntı, bir şebnem dirilmesine kafi gelecektir. Bütün hissiyatımızla o rahmet damlasına muntazırız. Belki bu rahmeti hak etmiyoruz. Ancak senin vermen için bizim bunu hak etmemiz gerekmiyor. Buna kabiliyetli olmamız da şart değildir. Üstadımın müjde verdiği cennet asa bir baharı bekliyoruz. Bunu hem iç dünyamızda hem de âlemin gidişatında bekliyoruz.

Rahmet Damlası

Bahar mevsiminin yaklaştığını görüyoruz. Her varlık, kemale doğru koşmaktadır. İnsanlık ailesinin, Hak ve hürriyetlerin şahane serbest olduğu bir kemale doğru ilerlemesini, fıtratının gereğine yönelmesini istiyor ve dua ediyoruz. Fıtraten güzelliğe aşık insanlar bu fıtri güzellikleri aramaktadır. Ona ulaşmanın baharını yaşamak istiyoruz. Bütün kainat bir kemale doğru koşmaktadırlar. Biz de ona ulaşmak istiyoruz. İnsanlığın saadet asrındaki “saadet”i taşıyan kervanına biz de karışmak istiyoruz.

Hasıl-ı kelam: Nur üstadın cennet asa baharını istiyoruz.