Başında sarığın, elinde Kur’ân,
Kış gününde sürgün ettiler seni,
Sana selâm veren, takipte her an,
Boynuna doladın beyaz kefeni.
Kaleme sarıldı kıymetli eller,
Gizlice yazıldı tüm risaleler,
Şehirler, İlçeler, beldeler, köyler,
NUR’A medrese oldu, hapishaneler.
Hizmet yollarında feda olalım,
Şahs-ı manevîde hayat bulalım.
Seninle Cennette komşu kalalım,
Nur yüklü kahraman Üstadım benim.
Duyun ey dostlarım; Üstad zindanda,
Elinde kelepçe, kendi yurdunda,
Vermişler zehiri, hemen, anında.
Zehir sana tesir etmez Üstadım.
İHSAN YILDIRIM
