Mü′minin namazı, mi′racı hükmündedir

Her mü′minin namazı, onun bir nevî mi′racı hükmündedir. Ve o huzura lâyık olan kelimeler ise Mi′rac-ı Ekber-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’da söylenen sözlerdir. Onları zikretmekle o kudsî sohbet tahattur edilir.

Birinci Suâl: Teşehhüdün mübarek kelimâtı, Mi′rac Gecesinde Cenâb-ı Hak ile Resûlü’nün bir mükâlemeleri olduğu halde, namazda okunmasının hikmeti nedir?

Elcevap: Her mü′minin namazı, onun bir nevî mi′racı hükmündedir. Ve o huzura lâyık olan kelimeler ise Mi′rac-ı Ekber-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’da söylenen sözlerdir. Onları zikretmekle o kudsî sohbet tahattur edilir. O tahatturla o mübarek kelimelerin mânâları cüz′iyetten külliyete çıkar ve o kudsî ve ihâtalı mânâlar tasavvur edilir veya edilebilir. Ve o tasavvur ile kıymeti ve nuru teâlî edip genişlenir.

Meselâ: Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, o gecede Cenâb-ı Hakk’a karşı selâm yerinde “Et-tahiyyâtü lillâhi” demiş. Yani, “Bütün zîhayatların, hayatlarıyla gösterdikleri tesbihat-ı hayatiye ve Sânilerine takdim ettikleri fıtrî hediyeler, ey Rabbim, sana mahsustur. Ben dahi bütün onları tasavvurumla ve imanımla sana takdim ediyorum.”

Evet, nasıl ki, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm “Et-tahiyyâtü” kelimesiyle bütün zîhayatın ibâdât-ı fıtrîyelerini niyet edip takdim ediyor. Öyle de, tahiyyatın hülâsası olan “el-mübârekâtu” kelimesiyle de, bütün medar-ı bereket ve tebrik ve bârekâllah dediren ve mübarek denilen ve hayatın ve zîhayatın hülâsası olan mahlûklar, hususan tohumların ve çekirdeklerin, danelerin, yumurtaların fıtrî mübarekiyetlerini ve bereketlerini ve ubudiyetlerini temsil ederek, o geniş mânâ ile söylüyor.

Ve mübarekâtın hülâsası olan “es-salâvâtü” kelimesiyle de, zîhayatın hülâsası olan bütün zîruhun ibâdât-ı mahsusalarını tasavvur edip dergâh-ı İlâhîye o ihâtalı mânasıyla arz ediyor.

Ve “ve′t-tayyibâtu” kelimesiyle de, zîruhun hülâsaları olan kâmil insanların ve melâike-i mukarrebînin, salâvatın hülâsası olan “tayyibâtu” ile nuranî ve yüksek ibadetlerini irade ederek Mâbuduna tahsis ve takdim eder.

Hem nasıl ki o gecede Cenâb-ı Hak tarafından “Es-selâmü aleyke eyyühe′n-nebiyyü” demesi, istikbâlde yüzer milyon insanların her biri, her gün, hiç olmazsa on defa “Es-selâmü aleyke eyyühe′n-nebiyyü” demelerini âmirâne iş′ar eder ve o selâm-ı İlâhî, o kelimeye geniş bir nur ve yüksek bir mânâ verir. Öyle de, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın, o selâma mukabil “Es-selâmu aleynâ ve alâ ibâdillahi′s-sâlihîn” demesi istikbalde muazzam ümmeti ve ümmetinin salihleri, selâm-ı İlâhîyi temsil eden İslâmiyete mazhar olmasını ve İslâmiyetin umumî bir şiarı olan mü′minler ortasındaki “Es-selâmü aleyke, ve aleyke′s-selâm” umum ümmet demesini râciyâne, dâîyâne Hâlıkından istediğini ifade ve ihtar eder.

Ve o sohbette hissedâr olan Hazret-i Cebrail Aleyhisselâm, emr-i İlâhî ile o gece “Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammede′r-rasûlullah” demesi, bütün ümmet kıyamete kadar böyle şehadet edeceğini ve böyle diyeceklerini mübeşşirâne haber verir. Ve bu mükâleme-i kudsiyeyi tahattur ile kelimelerin mânâları parlar, genişlenir.
Şuâlar, Altıncı Şuâ

LÛ­GAT­ÇE:
tahattur: Akla gelmek, hatırlamak.
teşehhüd: Namazdaki oturuşlarda ′tahiyyat′ın okunması.
iş′ar: Anlatmak, bildirmek.
râciyâne: Rica ederek, yalvararak.

Benzer konuda makaleler:

İlk yorumu siz yazın

Makale hakkında düşüncelerinizi paylaşın:

E-Posta adresiniz kesinlikle gizli kalacaktır.


*