Bir 10 Kasım günü daha atlattık. Dünyada, eşi menendi görülmeyen bir saçmalıklar manzumesiydi bunlar. Puta tapan cahiliye insanını geçmişti bunlar.
Geçenlerde, şarkıcı bozması mübtezel bir kadın, sahneye atılan paraya bozularak;” üzerinde Atatürk resmi olan bir şeyi nasıl attınız?” diye çıkışmış. Be kadın, hem öyle diyorsun, hem de o resimli paranın üstünde dans ediyorsun. Madem öyle, eğil de alsana o parayı. Yok, dert dâvâ o değil. Dâvâ şov yapmak, kendisinin ucuz kahraman olması ve de, milletin rağmına olarak hareket etmesi. Evet biz bu Kemalist kafalardan bıktık. Kaç def’a yazdık. Yani, siz ne yapacaksanız yapın. Hatta tapıyorsanız tapın! Ama bu milleti zorlamayın. Bu milletin nezdinde mukaddes olan; Kur’an ve ekmektir. Onlar yere düşünce milletim alır, öper alnına koyar, yükseğe kaldırır. Bunun dışında milletin nezdinde başka mukaddes bir şey yoktur.
Bir başka şey de; Bu kafa, bu kafalar, yani Kemalistler, milleti bıktırdı yıldırdı. 29 Ekim günü, benim ve “İslâm Yaşar” kardeşimin, Yeni Asya’da yazdığımız makaleyi ihbar etmeye çalışan bir Kemalist gazete aklı sıra bir taşla, birkaç kuş vurmaya niyetlenmişti. Ama beyler, daha böyle kurnazlıkları yemezler. Artık, köprünün altından çok sular aktı. Millet şuurlandı. daha böyle gürültüye pabuç bırakmaz. Milletin derdi geçim sıkıntısı. Ve bunu, bunları yapanlar da, bir avuç kimse. Bunlar, milletin mukaddesatına karşı çıkan bir avuç kimsedir milletin nezdinde de, pek kıymet-i harbiyeleri yoktur! Lekum di’nukum. Ve’liye din!
Benzer konuda makaleler:
- Müflis Proje: KEMALİZM
- Kürt sorununu Kemalizm üretti
- Mehmet Kutlular: Bir nur talebesinin siyasetteki istikameti
- Komünist Devrimlerden Kemalist Devrimlere Türkiye!
