“Biz iman etmeyenlerin boyunlarına tasmalar geçirdik. Bu tasmalar, çenelerine kadar dayanmıştır. Bu yüzden kafaları yukarı kalkıktır.”1
İnkar ve kibir, insanı insanlıktan çıkarıyor. Bu dünyaya gönderiliş maksadı doğrultusunda hareket etmemek ıstırap içinde burunlarının dikine gitmeyi zorunlu kılmıştır. Devamındaki ayette “Bir de önlerine bir set, arkalarına bir set çekip gözlerini kapattık; artık gerçeği göremezler.” hakikatı son derece ibretlidir.
Bu tablo aslında dünyada iken kendilerini imandan alıkoyan gururlu hallerine verilen peşin bir cezadır. İman etmeyi gururlarına yediremeyen bu insanların inatçı tavırlarına da Kur’an’da şu şekilde dikkat çekilir: “Mesajlarımızı inkar eden ve onlara inanmayı gururlarına yediremeyenlere elbette gök kapıları açılmaz ve istekleri kabul edilmez. Deve/halat iğne deliğinden geçmedikçe, onlar da Cennete giremezler.”2
Anlaşılan dünyada dahi isteklerine kavuşamadan ölmeleri ve elim bir pişmanlıkla karşılaşmaları kaçınılmazdır. Zira gidecekleri yer; “Kâfirler için zincirler be boyunduruklar ile çılgın alevli bir de ateş hazırladık.”3 ayetinde ifade edildiği üzere cehennemdir.
Meallerde tasma, halka, kelepçe olarak tercüme edilen ve boyuna takılan yuvarlak eşyadan bahsedilmesi dikkat çekicidir. Üstelik dünyada olduğu gibi cehennemde de boyunlarında bu tasma olacağı anlaşılmaktadır. Bir insan için bu son derece ibretli bir durumdur. Kendini diğer insanlardan üstün gören, enaniyetini, kibrini şişiren zavallı insanın her iki cihanda da hayvan muamelesi görmesi son derece elimdir. Gurur ve kibrin iman etmede en önemli manilerin başında geldiğini anlamak isteyene idrak ettirir vesselam.
Dipnotlar:
1- Yâsîn Sûresi, 8.;
2- A’raf Sûresi, 40.;
3- İnsan Sûresi, 4.
