Zâlimlerin satranç oyunlarına gelmemek

Image
ABD ile “işbirliği”ne giren liderlerin peşpeşe devreden çıkması, dünyadaki diğer işbaşına getirilenlerin de akıbetini düşündürüyor; ve “işbirlikçi politikalar”ın gözden geçirilmesinin gereğini ortaya koyuyor. Washington’un önde gelen müttefiklerinden Pakistan eski Devlet Başkanı Müşerref’in “azli”ne kayıtsız kalıp ortada bırakması ve Güney Osetya’ya girmeye azmettirdiği Gürcistan Devlet Baştanı Mihail Saakaşvili’ye sahip çıkmaması, Washington’la “yakın işbirliği” içindeki Ankara’dakilere tam ders-i ibret.

Zira “Rusya cezasız kalmayacaktır” diyen Washington’un, bunu Karadeniz’e yerleşme ve Kafkasya ve Hazar havzasındaki enerji kaynaklarını ve hatlarını kontrol altına alma emelinde istimali, Türkiye dahil bütün bölgeyi ateşin içine itiyor…

Başbakan Erdoğan her ne kadar “Montrö’yu deldirtmeyiz” dese de, Gürcistan’a geçişine izin verilen Amerikan savaş gemilerinin “Montrö Boğazlar Anlaşmasına uygun olduğunu” iddia etse, oldubittiler, daha şimdiden ABD’nin Montrö’yü deldiğini ortaya koyuyor…

Başbakan’ın da ifâdesiyle Sözleşmeye göre Karadeniz’e kıyısı olmayan bir ülke, “30 bin tondan gazla gemi sokamaz, gemilerin toplam tonajı 45 bin tonu geçemez.” Oysa NATO tatbikatı çerçevesindeki iki savaş gemisinden sonra tonajı bu rakamları aşan biri Polonya diğeri Amerikan bayraklı iki savaş gemisinin ardından ABD şimdi iki gemiyi daha Karadeniz’e sokma peşinde…

“MENFAAT ÜZERİNE DÖNEN SİYASET”İN CANAVARLAŞMASI…

Erdoğan, “Montrö’yü deldirtmeyiz’ dedik, onlar da mâkul karşılayıp ısrar etmediler” diyor. Lâkin ABD “sağlık malzemesi” ve “insanî yardım”la yüklü olduğunu söylediği savaş gemilerini peşpeşe Karadeniz’e yolluyor.

Sahi “ilâç ve insanî yardım”, neden kargo ve yük gemileriyle değil de ille de savaş gemileriyle gönderiliyor? Sonra bu savaş gemilerinin üç haftadan fazla kalmaları hususunda Türkiye ve diğer Karadeniz’e kıyısı olan ülkelere hangi teminat verilmiş? Gelinen noktada bütün bu soruların cevabı belirsiz…

Belli olan, ABD’nin başta Türkiye olmak üzere Karadeniz’i ve Kafkasya’yı hegemonya ve çıkarları uğruna yeni bir fitnenin içine sürüklemesi. Ve ne yazık ki Ankara ve diğer bölge başşehirleri, bunu önlemek yerine tekellüflü te’villerle kamuoylarını yanıltmaya, oyalamaya uğraşıyorlar.

Gerçek şu ki, bir tek egemenlik ve menfaatini hedefleyen ABD’nin, son Kafkasya krizinde de, Türkiye gibi “stratejik müttefikleri”ne ve güya “dostları”na fütursuzca emr-i vakilerde bulunması, “zâlimlerin satranç oyunları”nın iç yüzünü deşifre ediyor.

Beşşar Esad’ın son Kafkasya krizinde Rusya’ya destek vermesine kızan ABD’nin, Türkiye’nin büyük bir hevesle soyunduğu İsrail ile Suriye arasında barış görüşmelerini kesmesi yönündeki haberler, bunun bir örneği.

Keza Ankara’nın öncülük ettiği, aralarında Rusya, Gürcistan, Azerbaycan ve Ermenistan’ın da bulunduğu bölge ülkeleri arasındaki “Kafkas İstikrar ve İşbirliği Paktı”nı Washington’un gönülsüz bakması, çıkarından başka bir şey görmeyen gözü dönmüş “canavar”a dönüşen “menfaat üzerine dönen siyaset”in sonucu…

“ECNEBİ ZÂLİMLERİN KILICIYLA, FERAH, FEREC (KURTULUŞ), SÜRUR VE FÜTÛHAT OLMUYOR”

Ankara, ABD için her türlü fedakârlığı göze aldı. AKP hükûmeti, Afganistan’da ABD’nin hegemonya ve çıkar savaşına askerî birlik göndererek tam destek verdi. Meclis’in irâdesi by pass edilerek Bakanlar Kurulunun kararıyla, onlarca hava deniz limanlarını, üslerini Amerikan askerlerine, savaş malzemesi ve mühimmatının nakil ve dağıtımına açmakla Türkiye’yi Müslüman komşu Irak’a karşı “savaş ülkesi” ve “cephe ülkesi” haline getirdi.

İncirlikten havalanan Amerikan savaş uçakları, Irak şehir ve köylerini bombaladılar. Millî Savunma Bakanı’nın açık ikrarıyla, yalnız İncirlik Üssü’nden havalanan Amerikan savaş uçakları, 2006’nın rakamlarıyla Irak üzerine 3995 sorti yaptı. Bakan’ın ifâdesiyle bu destek, çıkmayan “tezkere”yi fazlasıyla telâfi etti, ediyor.

İsrail’le çok geniş savunma işbirliklerini imzaladı. Tarımdan telekomünükasyona kadar bir dizi “ekonomik ve ticarî anlaşma” yaptı. Bizzat Başbakan, “Türkiye BOP’un eşbaşkanıdır” ilân etti. Cumhurbaşkanı’nın daha Dışişleri Bakanı iken, “Türkiye’nin Irak’ta ve bölgede ABD’nin yanında olduğu”nu bildirdi. Ne var ki Washington bütün bunları yeterli görmedi, görmüyor. Ankara’yı bölge politikalarında kayıtsız şartsız İsrail’in yanında “jandarması” görmek istiyor.

Bundandır ki İran’la daha önce mutâbakata varılan, İran ve Türkmenistan’dan gelecek 30 milyar metreküp gazın Avrupa’ya ihracını ve Türkiye’nin İran’da doğal gaz sahasını işletmesini ihtiva eden “enerji anlaşması”nı iptal ettiriyor. Türkiye’nin Irak’ta olduğu gibi İran’a yönelik saldırısında da “Müslüman komşu ülke” olarak yanında yer alması ve dayattığı her türlü yaptırıma katılması için baskıda bulunuyor.

Bu da yetmiyor; şimdi boğazlardan savaş gemilerini geçirip Karadeniz’e yerleşmekle Türkiye’nin başını bölge ülkeleriyle büyük bir belâya sokuyor.

Kısacası, “ecnebi zâlimlerin kılıncıyla, ferah, ferec (kurtuluş), sürur ve fütûhat olmuyor…” (Lem’alar, 155)

Benzer konuda makaleler:

3 Yorum

  1. kendiniz hem amerikayı yeriyor hemde cocuklarınızı oralarda okutuyor lideriniz dediginiz fetullah hocanız bile mekke yerine orada oturma izni almak için bütün avukatlarını çalıştırıyor sizde kalkmış burada amerikanın yaptıgı emperyalist çalışmalarını yeriyorsunuz .o zaman farkınız ne ondan eger amerikaya karşısanız bütün degerlerinizle karşı olmalısınız sadace sitenizde yaptıgınız köşe yazılarıyla değil.ben bir emekçi aileden geliyorum benimle aynı okulu okuyan aynı sosyal sıtatüye sahip arkadaşım bazı cemaatlere üye olduktan sonra aniden kamu personelli oluyor o yerdiginiz amerikada egitim alıp belkide hayatını oralarda sürdürecek .bu iş TÜRKİYEDEN sogutup da amerika hegamonyasına bagımlı olmak degil de ne soruyorum beyler şimdide burada kalkmış amerikanın politikasını eleştiriyorsunuz bence ikinizinde birbirinizden farkı yok..ikinizde aynı emperyalist amac için çalışıyorsunuz .o nedenle ne sen ona bıyıgın var de nede sen ona sakalın var de aslında hepinizde aynı seçmiş oldugunuz iktidar bile…

  2. gazetemiz ve cemaatimiz yazar kadrosuyla yayın ahlakıyla çizgisi her zaman için aynıydı size tavsiyem bu cemaatler arasındaki görüş farklılıklarını saç sakal bıyık teferruatindan çok ideolojik ve hizmet tarzi olarak ayrtıntılı bir şekilde incelemenizdir. yeniasya olarak geçmişimiz tavırlarımız bugün gibi sabittir. farklı şahıslarla genellemeler çok yersiz. fakat en önemlisi yorumlarınız için çok teşekkürler.

  3. Sayın Ebru Erez hanımefendi,

    Yeni Asya ile Zaman gazetelerini an azından 1 hafta internetten takip ederseniz alakasız olduklarını fark edersiniz. En başlıca fark şudur ki Yeni Asya Gazetesi ve cemaati Risale-i Nur prensiplerine sadık kalmakta, bununla birlikte Zaman Gazetesi ve cemaatinin Risale-i Nur prensipleri diye bir derdi bulunmamaktadır. Ne demek istediğimi daha iyi anlamanız için http://saidnursi.de/forum/viewtopic.php?t=7236 adresindeki konu başlığını okumanızı tavsiye ederim.

    Bu yüzden yorumunuzun muhatabı bu site veya bu yazar değildir…

Makale hakkında düşüncelerinizi paylaşın:

E-Posta adresiniz kesinlikle gizli kalacaktır.


*