Karl Popper: Barış için savaş çıkarmalıyız!

Muhterem Okuyucularımız;

aşağıda takdim ettiğimiz mülakat; Neoliberallerin temel düşünürlerinden ve hatta üstadlarından sayılan meşhur Karl Popper ile Der Spiegel dergisinin Londra’da gerçekleştirdiği bir konuşmadır. Hem Marksist ve hem de liberal olarak bilinen Popper’ın Türkçe medyamızda henüz tartışılmadığını biliyoruz.

Onun mahiyetini bilen solcular; sağcıların, dindarların ve bilhassa demokrasi peşinde koşanların Popper hakkındaki hüsnüzanlarına -davaları gereğince- zarar vermek istemediler. Sağda ise; klasik anlayışları zamanın ihtiyaçlarına göre yenilemeyen aydınlarımız, bu dehşetli demokrasi münafıklığını yutmuş oldular. Belki de çokları, esastan demokrasiye karşı olduklarından, bu münafık dinsizin teorilerinden, rakiplerine karşı istifade edebileceklerine tümüyle inandılar. Düşmanın imkanlarını kullanarak hedefe ulaşabileceğini düşünen çokları gibi, onlar da kaybettiler.

Karl Popper ve arkadaşlarının (Neoliberalciler);

  • Hem imanın altı esasında,
  • Hem günlük hayatımıza musallat olmuş dinsizlik ve ahlaksızlık kaidelerinde,
  • Hem milli devletlere musallat olmuş global hegemonyacı sermayenin dünyayı işgalinde,  insan neslinin daha liberal yollarla bitirilmesi meselesinde,
  • Hem covid-19 gibi virüslerin dünyadaki etkilerini deneme meselesinde,
  • Hem de Alem-i İslâm’ın otuz senedir kan-revan içindeki perişaniyetinden; teorik düşünceleri, siyasete etkisi ve kendisi gibi yetiştirdiği insanlarla dehşetli bir zarar veren bu Marksist ve demokrasi düşmanı filozofun mahiyetini öğrenmek isteyenler için, bu uzunca çalışmayı hazırladık.

Günümüz, yakın tarihimizi ve geleceği Risale-i Nur perspektifi içinde değerlendirmek isteyen arkadaşlarımıza, önemli katkılar sunacağını ümit ederek, kıymetli okuyucularımızı mülakaat ile başbaşa bırakıyoruz.

EuroNur Haber Merkezi

Karl Popper

KARL POPPER: BARIŞ İÇİN SAVAŞLAR SÜRDÜRMEK

Kaynak: Der Spiegel Dergisi, Tarih: 22.03.1992

SPIEGEL: Bu bir kehanet değilse, en azından liberal demokrasinin despotizme karşı zaferini bekliyordunuz.

POPPER: Geleceğe yönelik tavrımız şöyle olmalıdır: Gelecekte olacaklardan şimdi biz sorumluyuz. Bize geçmiş verildi. Geçmişten başka bir anlamda sorumlu olmamıza rağmen, şimdi onunla hiçbir şey yapamayız; yani yaptıklarımızdan sorumlu tutulmak. Bununla birlikte, en iyisini yapmalıyız – bunun için beklentiler çok olumlu olmasa bile. Çok kesin bir anlamda, en iyisi en az şiddetli olandır, acıyı, gereksiz acıyı azaltan şeydir.

SPIEGEL: . . .yani sözde emperyalizm teorisi.

POPPER: Tipik bir entelektüel formül ve elbette saf saçmalık. Çünkü sanayileşme yoksullaşma olamaz, bu her şey kadar açık. Koloniler de o zaman giderek daha iyi durumdaydı.

Peki, sözde kapitalizm neydi? Sanayileşme ve seri üretimdi. Kitlesel üretim, çok fazla üretildiği ve bu nedenle pek çoğunun bir şey elde ettiği anlamına gelir. Birçok ürün için büyük bir pazara ve dolayısıyla birçok alıcıya ihtiyaç vardır. Marx, kapitalizmi cehennemle karşılaştırdı. O da Dante’nin cehennemi kadar az yeryüzünde. Lasciate ogni speranza (tüm umutlarınızı geride bırakın), bu, Marx’ın bilinçli olarak kapitalizme atfettiği Dante’nin cehennemi fikridir. Kapitalizm zorunlu olarak yoksullaşmaya yol açıyorsa, o zaman mümkün olan tek çıkış yol toplumsal devrimdir.

Bugün toplumumuzu çok eleştiriyorum. Geliştirilebilecek çok şey var. Ama bizim liberal sosyal düzenimiz, yeryüzünde var olmuş en iyi ve en adil düzendir. Marx’ın bildiğinden evrim yoluyla ortaya çıktı.

SPIEGEL: Sosyal adaletsizliği kınamada Marx’ın kapitalizm eleştirisinin etik çekiştiriciliğinden geriye bir şey kaldı mı? Sonuçta, zengin ve fakir arasındaki uçurum dünya çapında tam olarak daralmadı.

POPPER: Etik çekistiricilik, Orta Çağ’dan beri çeşitli biçimlerde var olmuştur. Aydınlanma düşünürleri kadar Hıristiyan düşünürler arasında da etik çekistiricilik ana şeydi. Ve bu etik çekistiriciliğin muhalifleri esasen Romantiklerdi.

SPIEGEL: Aydınlanma düşünürlerini düşündüğünüzde, sanırım, esas olarak, Kant‘ın adil bir sivil anayasasının dünya çapında yayılmasının insan türünün en yüksek görevi olduğu ve o zaman sizin için Romantiklerin Patronu Hegel olduğu yönündeki çağrısını düşünüyorum?

POPPER: Oldukça doğru. Bu, aşağı yukarı romantik karşı tavırdı: Savaşsız ve şiddetsiz yapamayız – Hegel’in tarihsel deneyiminin uygulaması budur. Ancak geçmişin bu savaş benzeri deneyimlerini geleceğimize uygulama fikrini hayata geçirirseniz, o zaman gerçekten daha umut kalmamıştır, çünkü silahlarımız yok edici seviyeye gelmiştir. Romantik atalarımıza hala çok ferahlatıcı görünen çelik banyo ve kan banyosunun yerini her şeyi yok eden atom radyasyon banyosu aldı.

SPIEGEL: O zaman Doğu Avrupa’daki çöküşe ne sebep oldu – silahlanma yarışından kaynaklanan ekonomik zayıflama, entelektüel kuruma, kişinin kendi misyonuyla ilgili şüpheleri mi?

POPPER: Pek çok şey bir araya geldi, örneğin Macarların kaçan Doğu Almanlara sınırları açması; Sovyet Politbürosunun Gorbaçov‘a reforma başlaması talimatını verdiğini. Ancak ekonomik reformun hiçbir faydası olmadı. Ekonomiyi yukarıdan reforme edemezsiniz. Buna bir de entelektüel çoraklık geldi. Marksizm‘den geriye sadece boş konuşmalar ve zengin içerikli tek bir formül kaldı: “Kapitalizmi tasfiye edin!” – var olmayan şeytani kapitalizm. Kruşçev’in bunu tatbik etmeye çalıştı.

SPIEGEL: 1962’de Fidel Castro‘nun Küba’sında Sovyet nükleer füzelerinin konuşlandırılmasıyla poker oyunundan mi bahsediyorsunuz?

POPPER: Kruşçev, Amerika Birleşik Devletleri’nin yıkıcı bir istilasını planlamıştı. Sadece Amerikalılar saldırmaya hazır olduğunda geri çekildi. Nükleer fizikçi Andrey Saharov, “Hayatım” adlı kitabında, süper güçlü ürününün “yapay olarak azaltılmış güçte” bile, onun dediği gibi, Hiroşima bombasının gücünü birkaç bin kat aştığını yazdı. Bu patlayıcılardan 36’sı Küba’ya ulaşmıştı. Eğer birkaç tanesinin yerine sadece üç tane koyarsanız, bu 108.000 Hiroşima bombası demektir. Bunu hayal etmeye çalışmak gerekir. Gorbaçov veda konuşmasında bu bombalardan yaklaşık 30.000 adet olduğunu söyledi.

Küba krizi, Marksizmin hedefinde neler yapabileceğini ortaya çıkardı. Nükleer silahlarla kapitalizmi şiddetli bir şekilde yok etmeye çalışmak. Bu asla unutulmamalı. Bu saldırıda sadece Amerika değil, tüm dünya atomik radyasyon banyosunda yok olacaktı – gerçi bu korkunç yıllar alacaktı.

SPIEGEL: Dünya, şimdi kendi reformları tarafından yenilen Perestroyka reformcusu Gorbaçov’a ne borçlu?

POPPER: Çok fazla. Gorbaçov, Amerika’ya kendisinden önceki Sovyet yöneticilerinden farklı bakmaya başladı. Oraya daha sık gitti, kutlanmayı severdi. Sonra şu ilginç ve Marksist olmayan formülü buldu: Rusya’nın normal bir devlet olmasını istiyorum. Bu bizim anayasal devlet fikrimize bir yaklaşımdı. Gorbaçov Rusya’yı normalleştirmek istedi. Bu tamamen yeni fikri ona borçluyuz. Ve o zamana kadar Rusya’nın normal bir devlet olmadığı, en açık şekilde Saharov’un öz biyografisinden görülebilir.

SPIEGEL: Daha sonraki muhalif Saharov, bir zamanlar Stalin‘in suçlarını toplumsal devrim ruhu içinde hümanist eylemler olarak haklı çıkarmıştı.

POPPER: Stalin öldüğünde, Saharov ağladı. O zaman 31 yaşındaydı, yani artık küçük bir çocuk değildi. Saharov karısına bir mektupta şunları yazdı: Büyük bir hümanist ölmüştü. Elbette, Stalin’in suçlarını biliyordu; ama o zaman, büyük bir devrimin tüm bu kabahatlere ihtiyacı olduğuna inanıyordu.

SPIEGEL: Daha sonra Saharov kökten değişti. Entelektüeller ve kehanet peygamberleri komünizmin çöküşünden ne öğrenmeli?

POPPER: Her şeyden önce, biz entelektüeller daha mütevazı olmayı öğrenmeliyiz. Entelektüellerin muazzam alçak gönülsüzlülüğü, bu korkunç bir şey. Ama korkarım gerçek Marksistler her zaman oldukları gibi kalacaklar. Şeytani kapitalist sistemi tasfiye etmek için çabalamaya devam edecekler.

SPIEGEL: Sovyet komünizminin çöküşü ve iki kutupluluğun sona ermesi dünyayı daha güvenli bir yer haline getirmedi. Dünyanın her yerinde, milliyetçi şeytanların, serseri nükleer silahların ve yoksulluk göçlerinin geri dönüşüyle ​​mücadele etmeliyiz. Liberal demokrasilerin yeni düşmanları bunlar mı?

POPPER: Bugünkü ilk hedefimiz barış olmalı. Saddam Hüseyin ve benzeri diktatörlerin olduğu bizimki gibi bir dünyada bunu başarmak çok zor. Burada barış için savaşmaktan çekinmemeliyiz. Mevcut şartlar altında bu kaçınılmazdır. Üzücü ama dünyamızı kurtarmak istiyorsak bunu yapmalıyız. Burada kararlılık çok önemlidir.

SPIEGEL: Kitle imha silahlarının yayılmasını durdurmak için savaşmak mı?

POPPER: Şu anda karaborsada işlem gören bu çılgın bombaların yayılmasını önlemekten daha önemli bir şey yok. Uygar dünyanın delirmemiş devletleri burada işbirliği yapmalıdır. Çünkü, bir kez daha, tek bir Saharov bombası, birkaç bin Hiroşima bombasının gücüne eşdeğerdir. Bu, yoğun nüfuslu herhangi bir eyalette, tek bir bombanın patlamasının milyonlarca kurbana neden olacağı anlamına gelir, uzun yıllar boyunca sonuçlarından ölecek olan radyasyon kurbanlarından bahsetmeye bile gerek yok. Bu şeylere alışmamalıyız. Burada önlem alınmalıdır.

SPIEGEL: Yani, bombayı aldığına dair kanıt varsa, Amerikalılar Saddam’a karşı yeniden harekete geçmeli mi?

POPPER: Sadece Saddam’a karşı değil. Bu tür durumlar için medeni dünyanın bir tür görev gücü olmalı. Modası geçmiş pasifist anlamda ilerlemek saçma olur. Barış için savaşlar açmalıyız. Ve elbette, en az zalim biçimde. Bomba kullanımı şiddet olduğu için güç kullanılarak engellenmelidir.

SPIEGEL: Neredeyse Japonya ve Avrupa’dan gelen ekonomik rekabeti kontrol altında tutan Pax Americana imzası altında yeni bir dünya düzeni isteyen Pentagon stratejistleri gibi konuşuyorsunuz.

POPPER: Böyle konuşmanın suç olduğunu düşünüyorum. Nükleer savaşı önleme ihtiyacını ekonomik meselelerle birleştiremezsiniz. Bu Pax Americana‘da (Amerika Barışı) o kadar aktif bir şekilde işbirliği yapmaya çalışmalıyız ki, bu bir Pax Civilitatis (Medeniyet Barışı) haline gelsin. Bu sadece mevcut durumun gerekliliğidir. Bu önemsiz bir mesele değil, insanlığın hayatta kalması meselesi.

SPIEGEL: Batı’dan gelen muazzam yardımla, Moskova Ağustos darbesi ve ardından gelen düşüş olmayacaktı, Gorbaçov Almanya ziyareti sırasında yakındı. Batı, Rusya’nın daha da kötü bir despotizme batmasını önlemek için Boris Yeltsin için daha fazlasını yapmalı mı?

POPPER: Bence yardım etmeliyiz. Ancak Gorbaçov’un şikayet etmeye hakkı yok. Ona çok şey borçluyuz; ama silahlanmaya devam etti. Bu korkunç silahları gerçekten kontrol altına almak için Rusların bizimle, medeni devletlerle işbirliği yapması, yardımımızın bir koşulu olmalıdır. Tabi ki Rus ordusu da birlikte oynamak zorunda.

SPIEGEL: Size göre, şimdiye kadar var olan en iyi ve en adil toplumda yaşıyoruz. Bununla birlikte, bu liberal demokrasinin Üçüncü Dünya’daki kitlesel açlığın ortadan kaldırılması veya çevrenin tahribatı için önerebileceği ikna edici çözümler sunamamakta.

POPPER: Tüm dünyayı besleyebilecek kapasiteden daha fazlasıyız. Ekonomik sorun çözüldü: teknolojiyle, ekonomistler tarafından değil.

SPIEGEL: Ama Üçüncü Dünya’nın geniş kesimlerinde kitlesel sefalet olduğunu kesinlikle inkar edemezsiniz?

POPPER: Hayır. Ancak bu, temel olarak çeşitli açlık durumlarındaki ülkelerin liderlerin siyasi aptallığından kaynaklanmaktadır. Bu devletleri çok hızlı ve çok ilkel bir şekilde özgürleştirdik. Henüz anayasal devletler değiller. Aynı şey anaokulunu kendi haline bırakırsanız da olur.

SPIEGEL: Günümüzde ekonomik çatışmalar, savaşın başka yollarla devamı mıdır? Avrupa ve ABD, Japonlara karşı çip savaşını kaybetmekten korkuyor.

POPPER: Bütün bu sorunlar ciddiye alınmamalı ve bu şekilde tartışılmamalıdır. Bu konuşma biçimine alaycı tarih görüşü diyorum – entelektüeller yardım etmek yerine akıllı olmak istiyorlar. Japonlar gerçekten uygar. Onlarla konuşabilirsin. Ama bizde ve tabii ki Japonya’da her zaman sadece aptallık vardır.

SPIEGEL: Aptallık – bu durumda ekonomik fetih stratejilerini mi kastediyorsunuz?

POPPER: Evet. Japonya’nın büyük sorunları var, aşırı nüfuslu. Ama bunu daha sonra konuşabiliriz. Ne yazık ki, bunları yanlış anlayan ve sansasyon isteyen hep gazeteciler oluyor. Zaten yeterince sansasyonumuz var.

SPIEGEL: Sonuçta her şey sadece bir gazeteci icadı değil. ABD’deki mevcut “Japon mallarını satın almayın” kampanyası, daha derin bir yüzleşme duygusunun kanıtıdır.

POPPER: Bu yüzleşme saçmalık. Bunun tamamı önemli değil. Japonya şu anda emperyalist değil. Doğrusu, herhangi bir zamanda kitle imha silahları üretme endüstrisine ve yeteneklerine sahip. Ama Japonlar bunun ne anlama geldiğini biliyorlar.

Benim görüşüme göre, teorik ulusal ekonomi, bir şekilde mevcut sorunlara takılıp entelektüel bir durma noktasına geldi. Ama sorunların hepsi çözülebilir. Henüz hiçbir milyoner zenginlikten ölmedi. Ve savaş öncesi dünyayla karşılaştırıldığında, şimdi hepimiz Almanya’da milyoneriz.

SPIEGEL: Ancak kaynak zenginliğinin aşırı kullanımının da gezegenimizin kirlenmesine katkıda bulunduğu oldukça açıktır. Anahtar kelime: Ozon tabakasındaki delik.

POPPER: İnsan bunları henüz bilmiyor. Ozon delikleri milyonlarca yıldır var olmuş olabilir. Modern hiçbir şeyle hiçbir ilişkileri olmayabilir.

SPIEGEL: Tanınmış bilim adamları olaylara farklı bakıyorlar. Klor konsantrasyonlarındaki artış ile ozon tabakasının tahribatı arasında bir bağlantı olduğuna inanıyorlar.

POPPER: Tanınmış bilim adamları her zaman haklı değildir. Yanlış olduklarını iddia etmiyorum – sadece genellikle inandığımızdan daha az bildiğimizi iddia ediyorum.

SPIEGEL: Zaman zaman oldukça kaba bir şekilde saldırdığınız Yeşiller‘e kafa tutmaktan hoşlandığınız konularla karşınızdayız. Neden peki?

POPPER: Doğa bilimlerine ve teknolojiye karşı gerçekten çılgın düşmanlıkları nedeniyle. Yeşiller’de anti-rasyonalist bir çekirdek var. Bu, istediklerini iddia ettiklerinin tam tersini sağlıyor. Dahası, kendileri güç isterler ve rakiplerinin iddia ettikleri kadar ikiyüzlüdürler.

Çevresel felaketler, etik olarak çözmemiz gereken nüfus patlamasına dayanıyor. Gerçekten sadece istenen çocukların dünyaya gelmesine izin verilmelidir.

SPIEGEL: Bunu nasıl başarmayı düşünüyorsunuz, Çin’deki gibi hükümet düzenlemeleriyle mi?

POPPER: Devlet düzenlemeleri yoluyla değil, eğitim yoluyla. İstenmeyen çocuklar ahlaki olarak risk altındadır. Onları istemeyen insanlar, onlara sahip olamayacak araçlara sahip olmalıdır. İmkanlar artık var, doğum kontrol hapı.

SPIEGEL: O zaman karşınızda Katolik Kilisesi ve Papa var.

POPPER: Kilise ve papa pes edecek, özellikle de gerçekten inandırıcı etik nedenler bulursanız. Tecavüz, AIDS’li çocukların doğumu veya pratikte yaşam şansı olmayan kıtlık ülkelerinde doğma gibi nedenleri düşünüyorum. Bu tür çocuklara doğmalarını engelleyerek yardım etmemek suçtur. Burada Kilise boyun eğmeli ve eğecektir, bu sadece bir zaman meselesidir.

SPIEGEL: Bay Popper, şimdi Almanya ile ilgili bazı konulara dönmek istiyoruz. Avrupa’daki güç dengesindeki değişiklikler, yeniden birleşmiş, daha güçlü bir Almanya’yı içeriyor. Komşular için endişelenecek bir sebep var mı?

POPPER: Elbette var. Ancak Almanya’daki mevcut durum -siyasi ve ahlaki olarak- umduğumuzdan çok daha iyi. Bu, insanların temel sağduyusu için konuşuyor. Ama geleceğin ne getireceğini kimse bilemez. İnsanlığın esenliğinde bir paradoks vardır: İnsanlığın esenliği, birçok tehlikeye karşı gerçek bir uyanıklığa dayanır, ancak esenlik aynı zamanda uyanıklığı da yok eder (Rehavet). Özgürlük kolayca tabii kabul edilen bir şey haline geliyor. Bu da kişinin yeniden bir diktatörün kurbanı olduğu anlamına gelir. Avusturya’da, bu zaten az çok belirgin hale geldi.

SPIEGEL: Bunu pek söyleyemezsiniz, muhtemelen FPÖ sağ kanat Jörg Haider‘i düşünüyorsunuz?

POPPER: Evet, oradaki gençler Haider’e hevesli. Yetiştirilmelerinin aptallığıyla ilgisi var. Haider’in ideali Hitler’dir. Hitler’in yaptığını yapmak istiyor.

SPIEGEL: Ama bunu gerçekten söylemiyor.

POPPER: Duyulabilecek kadar net söylüyor. Duymak isteyenler için söylüyor.

SPIEGEL: Almanya 60 yıl içinde iki totaliter sistem yaşadı. Şu anda mesele SED ve Stasi’nin adaletsizlik ulusu ile başa çıkma. Siyasi suçluluk nasıl ölçülebilir, Batı’da biz ahlaki yargıçlar olabilir miyiz?

POPPER: Biz kesin ahlaki yargıçları olabiliriz, DDR’nin yöneticigrubu üzerinde, kesin sorumlu olanlarin. Honecker‘ı adalete teslim etmeye çalışmanın çok önemli olduğunu düşünüyorum.

SPIEGEL: Yani, aleni ihbarlar arafında geçmişle geniş tabanlı bir hesaplaşmayı değil, örnek vakaların tedavisini mi savunuyorsunuz?

POPPER: Asgari intikam ve taahhüt edilenlere benzerlikler, geçmişte olduğu gibi geçinmemiz son derece önemlidir.

SPIEGEL: Ve bağnazlık olmadan.

POPPER: Bağnazlık olmadan bile. Mahkeme son derece dikkatli davranmalıdır. Duruşma, eski liderlerin suçlarıyla, en fazla 150 kişiyle sınırlandırılması gerekiyor. Bu, ne kadar ileri gidilmesi gerektiğidir, ancak daha fazla yapılamaz – diğer şeylerin yanı sıra, aksi takdirde işleri önemsizleştirir.

SPIEGEL: Ve insanlar kahraman olmadıkları ve büyük ölçüde normal bir yaşam sürdürebilmek için totaliter bir toplumda ayak uyduranları dışarıda bırakmak mı istiyorsunuz?

POPPER: Bu doğru. Ayakçılara çok fazla şey yapılamaz ve yapılmamalıdır. Çoğunlukla korktular: Terörün yöntemi budur, korku aşılamak. Bununla birlikte, kahramanlık herkes için bir yerde, yani kişinin aktif olarak alçaklık ve kötülük yapmaya zorlandığı yerde başlar. O zaman bir kahraman olmalısın ve direnmelisin.

SPIEGEL: Şu anda Amerika’da Moda olan neo-muhafazakar filozof Francis Fukuyama, ideolojik çatışmaların sona ermesi ve liberal demokrasinin dünya çapında yayılmasıyla “tarihin sonunu” zaten görüyor. Demokrasinin zaferi ile, deyim yerindeyse, insanlığın ideolojik evriminin son noktasına gelinmiştir.

POPPER: Bunlar böyle ifadeler, aptal ifadeler. Felsefi mucizeler yoktur. Bu arada Marx, “toplumsal devrim” ile tarihin sonuna ulaşılacağını da söyledi, çünkü tarih yalnızca sınıf mücadelelerinin tarihidir.

SPIEGEL: Fukuyama’da, özellikle takdir etmediğiniz biri parlıyor: Hegel, bir dizi çelişki içinde sonunda amacına yeryüzünde özgürlüğün gerçekleştirilmesiyle ulaşan tarihsel süreç teorisiyle.

POPPER: Tabii ki. Hegel buna evet derdi çünkü tarihte bir iktidar/güç tarihi gördü. Büyük ölçüde öyleydi. Tarih kitaplarımız hiçbir zaman insanlığın ruhsal gelişiminin ana konu olarak kabul edildiği eserler değil, iktidarın/gücün tarihi olmuştur.

Elbette tarihin bir sona, yani iktidar/gücün tarihinin bir sonuna ihtiyacımız var. Silahlar nedeniyle bu gerekli hale geldi. Ahlaki olarak her zaman gerekliydi, ama şimdi silah fazlalığı ile hayati hale geldi.

SPIEGEL: Hiroşima’dan önce insanın bir gün yeryüzünden kaybolacağını sen kendin yazdın.

POPPER: Neden olmasın? Hesaplanamaz tehlikeler var. Nasıl hepimiz ölüyorsak, insanlık da muhtemelen ölecek, belki bir gün güneş sistemiyle birlikte yok olacağız. Ama bunlar hakkında konuşmanın, hatta bunları düşünmenin bile bir anlamı yok. Daha büyük olasılıkla, AIDS’ten çok önce tahmin ettiğim şey, bir mikrobun bizi yiyeceğidir. Bu çok çabuk gerçekleşebilir. Heran. Ancak bunun gerçekleşmesinden önce birçok bin yıl geçebilir de.

SPIEGEL: Bir kez daha: Yani ilerleme yasası yok, mantıklı bir son nokta yok mu?

POPPER: Bütün bunlar yok. Gerçekte olan büyük sorumluluğumuzdur: Zalim olmamalıyız. Örneğin, AIDS’li çocukların doğmasına izin vermek kesinlikle düşünülemez. Kiliseler için de hayata karşı ilk tutum şu olmalıdır: Gaddarlık yok.

SPIEGEL: Bay Popper, şimdi neredeyse 90 yaşındasınız ve kendinizi her zaman aşağıdan yukarıya iyimser olarak tanımladınız. Ancak bu konuşmanın bazı çok karamsar notları vardı – alaca karanlık yıllarınızda yeni içgörüler mi?

POPPER: İyimserlik bir görevdir. Yapılması gereken ve sorumlu olduğumuz şeylere odaklanmalı insan. Bu konuşmada söylediklerim, sizi ve diğer insanları tetikte tutma amacı taşıyor. Torunlarımızın bizden daha iyi durumda olabileceği gerçeği için yaşamak zorundayız – sadece ekonomik olarak değil.

SPIEGEL: Bay Popper, bu röportaj için teşekkürler.

Karl Raimund Popper...

günümüzün en önemli çağdaş bilim filozofu olarak kabul edilir. Popper, “eleştirel rasyonalizmi” ile ve liberal demokrasilerin “açık toplum”unun bir savunucusu olarak, solcu ütopyacıların ve devrimci sistem değiştiricilerin çekişmeli bir rakibi haline geldi. Marksizmi totaliter bir fikir olarak reddeden sosyal demokratlar için, sosyal bilimci bir tür rol model olma yolunda ilerledi: Helmut Schmidt, Popper’ın hayranları arasındadır. Yahudi bir avukatın oğlu olarak Viyana’da doğdu, 1937’de Yeni Zelanda’ya göç etti ve 1945’ten beri İngiltere’de yaşıyor. Popper, temel tezlerini 1945’te “Açık Toplum ve Düşmanları” adlı çalışmasında geliştirdi. Temmuz sonunda 90 yaşına girecek olan filozof, geçtiğimiz Pazar günü Weimar’da Goethe Madalyası alacaktı.

Kaynak: Der Spiegel – Kriege führen für den Frieden

Tercüme: Hüseyin Bulut | EuroNur

Benzer konuda makaleler:

2 Comments

  1. Karl popper, hürriyetçilere putlaştırılmıştı. Yanlışlıkla dikilmiş bu put nihayet yıkılıyor. Demokrasiye düşman ve demokrasi sevdalılarınca bu güne kadar bekletilen putun kaldırılması insanlığa büyük bir hizmettir. Hazırlayanları ve sitenizi tebrik ediyorum.

8 Trackbacks / Pingbacks

  1. Artistler döneminin sonuna gelirken | EuroNur · SaidNursi.de
  2. Neoliberallerin otoriter Çin’i ve komünist partilerinin yüzüncü yılı... | EuroNur · SaidNursi.de
  3. Demirel’in konuşan Türkiye’sinden, AKP’nin suskun Türkiye’sine | EuroNur · SaidNursi.de
  4. Global kızıl ittifak ve Yeşiller | EuroNur · SaidNursi.de
  5. Marksizmi durdurmak veya millet olarak mağlûp etmek... | EuroNur · SaidNursi.de
  6. 12 Eylül ile 15 Temmuz arasına sıkışan Türkiye | EuroNur · SaidNursi.de
  7. Neoliberalizm, Türk ihtilâlleri ve değişim... | EuroNur · SaidNursi.de
  8. Açık toplumun açtığı kapılar ve demokrasimiz | EuroNur · SaidNursi.de

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*