Ernail Kantar hoca

Onu, Bursa’da tanıdım. 1989 yaz aylarında tayinen geldiğim Bursa’da, o da birkaç sene burada muallimlik yapmıştı. Aynı mahalle sohbet arkadaşıydık. Çok mubarek, hâlim selim, mütebessim ve ehl-i hizmetti.

Hizmete müteveccih, ne iş olursa hiç kaçınmazdı. Sakin ve o tatlı ses tonuyla, bizleri cezbederdi. Hem umumî, hem mahallî sohbetlerimizin müdâvimiydi.

Bir müddet sonra, emekli olup, İstanbul’a gittiler. Birkaç defa haberleştiysek de, esas devamlı görüşmelerimiz, gazetemizdeki, musahhihlik işine başladıktan sonra oldu. İstanbul’a gitmesine rağmen, yine de Bursa’dan kopamaz, bazı ilânlarda filân, Bursalı arkadaşların yanında, onun ismi de olurdu.

Bazen, bizim makaleleri okuduğu zaman, hassaten Arabî kelimelere biraz takılır, açar bana sorardı. Umumiyetle, Arabî kelimelerin, “Türkçe uyum kuralı” saçmalığından dolayı olurdu bu. Meselâ; “Şemseddin”, orijinalinde “dinin güneşi mânâsındadır. Fakat uyum kuralcılar, bunu “Şemsettin” olarak uydururlar, dolayısıyla da bu kelime “İncirin güneşi” oluverirdi. İşte hocayla, bu kabil şeyleri müzakere ederdik. Rahmetli, benden 3-4 yaş büyük olmasına rağmen, mubarek ve mütevazılığından, “Osman abi” diye hitab eder, “Osmani abi, şurayı pek anlayamadım” derdi. Ben de îzah ederdim.

Kendi hususî âlemindeki bazı meseleleri ve sıkıntıları anlatır, biz de teskin ve teselli ederek, sakinleştirmeye çalışır, üstadın sözlerinden nasihatlerde bulunurduk. “seninle konuşunca rahatladım” derdi.

Bazen, watsaptan bir şeyler göndermek îcab ettiği zaman, “benim telefonum akıllı değil, hanımın telefonunu vereyim, ona yolla” derdi. Öyle de yapardık.

Yenge hanım, bir müddettir rahatsızdı. Onu söyler, üzülürdü. Ve yakın zamanda da rahatsızlığından dolayı vefat etmişti. Çok üzülmüştü, yine dertleşmiştik. Kader-i ilâhî işte… Birkaç hafta evvel, o da rahatsızlanmış, hastahaneye kaldırmışlardı. 05 Nisan-2022 tarihinde, Ernâil hocamız, üstadı ve diğer abileri gibi, “koç burcu “ayında vefat etmişti.

Allah rahmet eylesin, makamı, mekânı cennet olsun inşâallah! Akrabalarının, çocuklarının, damadı Ali Karabiber kardeşimizin, gazetedeki mesâi arkadaşlarının ve câmiamızın başı sağ olsun!